Hayat, sizin diğer insanlara adil davranmaya çalıştığınız kadar size adil davranmıyor ve davranmayacak da.

Kimi insanlar var, bir şeyi iyi yapamıyor olsa da onu söylemekten çekinmiyor ve yol alıyor.

Kimi insanlar var, bir şeyi bir çok kişiden çok daha iyi yapıyor ama söylemekten çekiniyor.

___Şimdi şöyle bir korku çıkıyor ortaya : Belki “birine çok sevdiğini söylemek” içimizde, yapmayı beceremediğimiz, sadece bir özgüven patlaması.

Sensizlik büyük acizlik.

Hiç bir yemekte tat yok, renk yok

Geri dönmem mümkün değil biliyorum.

Onun için şimdi markete gidip yeni bir paket kırmızı toz biber alacağım.

Günün ilk sigarasısın sen
Tüm gece unuttuğum 
Günün ilk sigarasısın sen
Bana yine acı vereceğini bilsem de kendimden uzak tutamadığım 

Kimileri var mesela, onlarla zaman öldürürsün. Ötekileri var bir de, yaşadığın zamanları hatırlayıp ölürsün.

Evet. Hayatına girersem olacaklardan ben sorumluyum; ama olmuşlardan değil.

İkimiz aynı sirkteydik. Sen akorbattın ve mükemmel bir dengen vardı. Ben ise en büyük aptallığı palyaço olmakla yaptım. Tüm hayatımı seni mutlu görmeye adadım.

“Hayattaki en zor şey nedir? desen bana; mutlu olamayacağını bildiğin biriyle mutluymuş gibi yaşıyor zorunda olmak derim.

Ne kadar zamandır göremedim seni? “Nasılsın?” diye sordun sonra. Ben de “Bu güne kadar kördüm” dedim. Duraladın, ağzın sıcak bir tavaya düşmüş tereyağı gibi gevşedi. Sonra “Görüşelim yaa” dedin. Bok var gibi bu sefer de ben eridim.